Gepubliceerd door Radical Life Studios / MTB Report
Fox lanceerde de „TS57″-signatuurcollectie van downhill-ster Tahnée Seagrave. Kijk je beter, dan is het meer dan fietskleding: haar kenmerkende roze, een babyblauwe knipoog naar een jeugdidool en het Alpendorpje dat haar vormde een streek die veel Nederlandse bikers uit hun vakantie kennen. We vertellen het verhaal achter de kleuren: Londen, de bergen, de regenboogtrui en een loodzware weg terug.
Een shirt is zelden zomaar een shirt
Je kunt zo’n signatuurcollectie afdoen als slimme marketing. Je kunt ook beter kijken, en dan lees je haar als een dagboek. „TS57″ staat voor Tahnée Seagrave, een van de bepalende namen in het downhill, de discipline waarin je op tijd steil de berg af raast. De set – shirt, broek, goggle en meer, komt in haar onmiskenbare roze, met babyblauwe accenten. Beide kleuren dragen een verhaal. En dat begint niet op een podium, maar met een verhuizing.
Een Londens meisje in de Alpen
Tahnée wordt op 15 juni 1995 geboren in het zuiden van Londen. Op haar achtste verhuist het gezin, vader Tony, oud-BMX’er, en moeder Joanne, naar de Franse Alpen, naar Saint-Jean-d’Aulps. Het dorpje in de Vallée d’Aulps ligt in de Portes du Soleil, op een steenworp van Morzine en van legendarische wereldbekerbanen zoals Les Gets. Precies díé streek bedoelt de collectie met de verhuizing van de familie, en veel Nederlandse bikers kennen haar van vakantie. Bij de Seagraves logeren profs in het chalet, de jonge Tahnée grijpt een fiets, en stopt niet meer. In 2007 begint ze met downhill. De Alpen zijn haar speeltuin, en de droom is geboren.
„Follow My Dream” – een familie bouwt een team
Topsport kost geld, downhill in het bijzonder. Dus richt de familie in 2009 gewoon haar eigen team op: „Follow My Dream”, kortweg FMD, bedoeld om Tahnée en broertje Kaos aan het racen te krijgen. Dat DNA, familie, handwerk, geen poespas, loopt tot vandaag overal doorheen. In 2013 komt de doorbraak: op haar achttiende wordt Tahnée in Pietermaritzburg juniorenwereldkampioen en mag ze de regenboogtrui dragen, het shirt dat wereldwijd alleen de regerend wereldkampioen aantrekt.
Aan de wereldtop – en dat ding met roze
De grote jaren volgen: talrijke wereldbekerzeges en meerdere WK-medailles, met zilver in 2018 en 2019 en brons in 2014. Twee keer mist ze de eindzege in de wereldbeker op een haar na, in 2017 tegen Myriam Nicole, in 2018 tegen de vrijwel onverslaanbare Rachel Atherton. En omdat ze snel is én consequent in het roze rijdt, wordt die kleur haar handtekening. Precies dat roze bepaalt vandaag de TS57-collectie.
De lange weg terug
Dan komt het deel dat pijn doet. In 2019 gooit een zware trainingsval in Fort William haar terug, schouder, operatie. In 2020 kost een gebroken been bijna het hele seizoen. En dan volgt het donkerste hoofdstuk: een val met hersenletsel, plus mentale problemen waar ze open over is, een periode waarin niet alleen een carrière, maar veel meer onzeker voelt. Drie lange jaren zonder zege.
Op 15 juni 2024, haar 29e verjaardag – sluit de cirkel zich. Op de beruchte „Black Snake” van Val di Sole, nat en gemeen, rijdt Tahnée naar haar eerste wereldbekerzege in drie jaar. Een run waarbij aan de finish de tranen komen. Kort daarna pakt ze WK-brons. Zichzelf had ze nooit afgeschreven.
| „Babyblauw voor de heldin, roze voor haarzelf – en de Alpen voor het begin.” |
Babyblauw – een buiging
En nu krijgt het babyblauw betekenis. Het is een groet aan Vanessa Quin, de Nieuw-Zeelandse die in 2004 als eerste Kiwi elite-downhillwereldkampioen werd, op haar babyblauwe Intense, en wel in Les Gets, precies de baan naast Tahnées Alpen-thuis. Ook Quin had zich teruggevochten, na een gebroken nek. Het babyblauw op roze is dus geen decoratie, maar een buiging: voor een comeback, op de berg die Tahnée vormde. (De collectie dateert Quins fiets op 2003; haar grote titel viel in 2004 – in Les Gets.)
Waar ze nu staat
In 2025 bouwen FMD en Orbea het hele team opnieuw op rond een gloednieuw prototype, de Orbea Rallon DH, projectnaam „The Gravity Cooperative”. Uitgerekend bij het wereldbekerdebuut van het project, in de Poolse modder, pakt Tahnée de zege; er volgen er meer. 2026 wordt zwaarder: midden in het seizoen trekt ze de stekker eruit en maakt ze openbaar dat ze eerst echt wil herstellen en sterk worden, in plaats van geblesseerd door de races te ploeteren.
En juist daarom is de TS57-collectie geen ererondje, maar een statement: dit ben ik, dit is waar ik vandaan kom, en dit zijn de mensen die me droegen. Babyblauw, roze, de Alpen. De rest van het verhaal schrijft Tahnée Seagrave nog – Follow My Dream, zoals altijd.
Saint-Jean-d’Aulps, 28 augustus 2026 · door Robert Langer
- Thuis rood, in Tirol rood? Waarom een Nederlandse MTB-kleur in de Alpen iets anders betekent
- Spanje verplicht de helm: wat je vanaf nu moet weten als je daar fietst
- Het frame was allang weg. Nu gaat de motor ook.
- 32 inch: eindelijk een maat die bij Nederlanders past
- Lac Blanc is niet gered. Hij wordt overgenomen.
- Meer fiets, minder brommer
- Twee gaatjes in het frame — en ineens is je bike weer te onderhouden
- De 4680-cel komt naar de e-bike. En maakt er een brommer van.
- Reparatieplicht voor je e-MTB: Den Haag is te laat, Brussel niet
- Uitgevonden en laten liggen: de e-MTB-niche die Specialized weggeeft
- Babyblauw op roze: het shirt waarin Tahnée Seagrave haar leven vertelt
- De Enduro World Cup is dood – en dat is misschien wel het beste nieuws van het jaar
- De Blindsee Trail blijft open. Tijd om over onszelf te praten.
- Accell failliet: wat betekent dit voor jouw Ghost, Haibike of Koga?
- Paganella Bike Park: de complete gids voor Trentino’s driezonegebied
- 3-Länder Enduro Trails bij de Reschenpas: alle trails, prijzen & info 2026

















No responses yet