Midden in de Dolomieten heeft het Paganella Bike Park zich de laatste jaren ontwikkeld tot een van de meest complete gebieden van de Alpen. Het ligt in Trentino, zo’n 15 kilometer van de Brenner-snelweg A22, en is daardoor vanuit Oostenrijk en Zuid-Duitsland verrassend snel te bereiken. Het bijzondere aan Paganella is niet één uithangbord-trail, maar de opdeling in drie zelfstandige zones, elk met een compleet eigen karakter. Deze gids neemt je mee door alle drie: langs de nieuwe trails, de klassiekers, de praktische details en een paar dingen die in de glossy video’s zelden voorbijkomen.
Paganella in het kort
Het park is opgebouwd rond drie dorpen en drie zones. Andalo is het thuis van de flow. Fai della Paganella is het technische, oude hart van het project. En Molveno is de landschappelijk mooiste zone, met een weids uitzicht over het Molvenomeer.
Verdeeld over de drie zones vind je zo’n 26 uitgezette trails op ongeveer 80 kilometer, plus meer dan 300 kilometer aan toertochten, drie pumptracks en een skills area. De dalstations liggen op zo’n 860 meter, de top van de Cima Paganella op 2.125. Daar komen flink wat hoogtemeters samen.
De Andalo-zone: Flow Country
Andalo is voor de meesten het natuurlijke startpunt. Het dorp ligt centraal op het hoogplateau, alles is te voet bereikbaar en het dalstation ligt direct in het dorp. De gondel Paganella 2001 brengt jou en je bike in gesloten cabines vanuit het centrum de berg op. Een klein maar handig detail: beneden is een bikewash-station waar je op natte dagen het grofste vuil afspoelt voordat je instapt.
Bij het middenstation heb je twee opties. Je kunt de Willy Wonka in duiken, een lange, speelse flowtrail die je helemaal tot in het dorpscentrum brengt, of je gunt jezelf een espresso met uitzicht. Hogerop verbindt een kort transferpad naar een stoeltjeslift die je de resterende hoogtemeters richting de top trekt. Helemaal bovenaan splitst het terrein zich in twee lijnen. Een daarvan, de Interstellar, verdient een aparte vermelding. Hij fungeert als brug en sluist je vanaf het open, blootgestelde topterrein aan de Andalo-kant over naar de Fai-zone, recht naar de trail waar iedereen het momenteel over heeft.
Top Gun: de trail waar iedereen het over heeft
Top Gun ging in het voorjaar van 2026 open en was meteen de ster van het seizoen. Een groot deel van de trail is direct in de kale rots uitgehakt, en dat voel je in elke bocht. Hij stroomt laag langs de rotswand, de kombochten schieten je uit elke bocht, en daartussen zit genoeg airtime om plezier te maken zonder te intimideren.
Bij de cijfers loont precisie, want daar gaat vaak van alles door elkaar. De Top Gun zelf is zo’n 4,5 kilometer lang en overbrugt ongeveer 570 hoogtemeters, van de Seletta tot het middenstation Meriz. Het grotere verhaal is echter wat hij mogelijk maakt. Jarenlang zat er een gat in het netwerk. Top Gun dicht dat en maakt het daarmee mogelijk om vanaf helemaal boven op de Cima Paganella tot beneden in Santel onafgebroken over gebouwde singletracks af te dalen. Dat zijn meer dan 1.000 hoogtemeters afdaling aan één stuk, zonder ook maar één keer op een grindweg te wisselen. Die verbinding is, meer nog dan de trail zelf, de echte doorbraak.
De Fai-zone: de oude, eerlijke ziel
Top Gun brengt je naar Meriz, het knooppunt van de Fai-zone. Er is hier het nodige te doen, maar op ontspannen wijze: een hut om in te keren, een kleine skills area, een pumptrack, een zomerrodelbaan en een zipline. Een plek waar je tussen twee afdalingen prima een uurtje doorbrengt.
Vanaf Meriz gaat het verder over de blauwe Peter Pan, die later afbuigt naar de Easy Rider, of, voor ervaren rijders, over de Apocalypse Now. De blauwe lijnen brengen je omlaag naar Santel, een kleine tweede basis die compleet anders aanvoelt dan Andalo. Geen dorpsdrukte, alleen een rustig parkeerterrein aan de bosrand.
Santel is de oorsprong. De Fai-zone is al sinds 2011 in bedrijf, lang voordat Andalo en Molveno erbij kwamen, wat deze plek tot de historische grond van het hele project maakt. Hij wordt ontsloten via een snelle vierpersoons stoeltjeslift, en hier een tip die je geld bespaart: deze lift, en daarmee de hele Fai-zone, kun je ook met het goedkopere enkelzone-ticket rijden. Wie een rustige, technische dag zoekt zonder de meerprijs van het grote driezone-ticket, zit hier goed. Beneden zijn er bovendien een pizzeria en een camperparkeerplaats.
Apocalypse Now: een trail met een reputatie
De Apocalypse Now verdient een eigen vermelding. Hij is naar Canadees voorbeeld als dubbele zwarte diamant beoordeeld, dus duidelijk voorbehouden aan de sterke rijders. Hij mengt harde bosbodem, kale rotsplaten, dichte wortelvelden en steile stukken die geen twijfel laten over wie hier de baas is. Twee seizoenen lang was hij het toneel van een etappe van de Gravitalia-downhillserie. Zijn nog ruigere zus heet Arancia Meccanica. Wie zich in steil, technisch terrein niet zeker voelt, zet hier losse passages beter aan de kant dan het te forceren.
De Molveno-zone: de landschappelijke kant
De derde zone, Molveno, is misschien wel de mooiste. Omhoog gaat het met de gondel Molveno-Pradel, dan verder met de stoeltjeslift Pradel-Tovre, het Molvenomeer uitgespreid onder je.
Helemaal boven is de Big Hero, met amper twee kilometer, de makkelijkste trail van het hele park. De naam is een knipoog, want hier is het minste heldendom nodig. Open terrein, brede kombochten, zachte rollers en doorlopend zicht op de Brenta en het meer maken hem tot de ideale lijn voor beginners. Daaronder neemt de Blade Runner het over, een rollercoaster door het bos met sprongen en wallrides. Let op: hij start met een langer wortelstuk, dat eerlijk gezegd het lastigste deel van de trail is. Hij gaat direct over in de Goonies, een smallere, meer worteldoorregen en stenige lijn die als opstap naar natuurlijk downhillterrein dient en daarbij prachtig door het bos voert. De zone wordt afgerond door de Matrix, een vers gebouwde trail vol snelle, parabolische bochten die je met weinig remmen doortrekken.
Een praktische tip: de Ude’s Trail, een lange natuurlijke lijn van zo’n acht kilometer die Molveno terug richting Andalo verbindt, kan op het laatste moment gesloten zijn. In dat geval blijft er in plaats van singletrack alleen de terugweg over de weg. Het loont dus om vooraf de dagelijkse trailstatus te checken.
Trailconditie en onderhoud
Een park van deze omvang ontwikkelt onvermijdelijk hier en daar remkuilen. Doorslaggevend is het onderhoud, en daarin heeft Paganella een goede reputatie opgebouwd: meerdere teams werken met zwaar materieel tegen erosie, beschadigde bruggen en uitgesleten passages. In de praktijk houden de bovenste trails zich erg goed, terwijl de blauwe lijnen verder naar beneden meer remkuilen laten zien, simpelweg omdat ze het meeste verkeer en het meeste remmen van minder geoefende rijders opvangen.
Eén omstandigheid moet je inplannen. De kalksteen hier wordt bij nattigheid echt glad, en schuine wortels maken het extra veeleisend. Onder vochtige omstandigheden maakt een grippiger, zachtere rubbercompound een merkbaar verschil ten opzichte van een snelle maar hardere band. Droog is daar niets van aan de hand.
Overnachten
De vuistregel is simpel. Wie het biken vooropstelt en korte loopafstanden naar de lift wil, kiest Andalo. Wie het rustiger en dichter bij het water wil, kiest Molveno. In Andalo is er het centraal gelegen Camping Andalo Life en de Camper Van Area Rindole, voor puristen daarnaast plekken direct bij de lift. Molveno heeft een prachtig aan het meer gelegen camping, die in het hoogseizoen echter gewild en dus prijzig is. Ook in de Fai-zone kun je beneden in Santel met de camper staan, de meest ingetogen variant van allemaal.
Praktische info
Route erheen: Trentino, zo’n 15 kilometer van de A22 (Brenner). Vanuit Nederland is het een stevige rit via Duitsland en Oostenrijk over de Brenner. Wil je vliegen, dan liggen Verona en Milaan (Bergamo) in het zuiden en Innsbruck in het noorden het dichtstbij.
Zones: Andalo (flow), Fai della Paganella (techniek en downhill), Molveno (panorama).
Tickets 2026: rond de 57 euro voor alle drie de zones, ongeveer 46 euro voor één zone. Controleer de actuele prijzen vóór vertrek op de officiële parksite.
Beste tijd: mei en juni, en september. Dan zijn de trails droog en duidelijk rustiger dan in de hoogzomer. Vroeg in de ochtend rijden loont, want Andalo wordt op drukke dagen vol.
Bike: voor de flow in Andalo volstaat een trailbike rond de 130 millimeter. Voor de harde lijnen in Fai kun je beter met 160 millimeter en een enduro- of downhillgeometrie aankomen.
Paganella is niet één berg, maar drie gezichten van hetzelfde massief. Je krijgt flow en gloednieuwe rotstrails boven Andalo, hard en historisch rijden in Fai en meerpanorama in Molveno, bij elkaar gehouden door de Top Gun, een trail die een jarenlang gat dicht en rijdt alsof hij recht uit een actiefilm is geknipt. Voor een gebied dat zo snel bereikbaar en ter plekke zo afwisselend is, pleit veel om het hoog op je lijst van alpiene bikeparks te zetten.
No responses yet