32 inch: eindelijk een maat die bij Nederlanders past

32 inch eindelijk een maat die bij Nederlanders past (2)

18/09/2026 /

Gepubliceerd door Radical Life Studios / MTB Report

Schwalbe komt met de eerste gravelbanden in 32 inch. De lengtedrempel die de rest van Europa dwarszit, is hier nauwelijks een probleem. Het echte obstakel is iets anders.

door Robert Langer

Overal in Europa gaat de discussie over 32 inch uiteindelijk over hetzelfde bezwaar: je moet er lang genoeg voor zijn. De vuistregel die fabrikanten en testers nu hanteren ligt rond de 1,80 m, en de eerste beschikbare fietsen dekken grofweg 170 tot 192 cm. In Spanje of Italië valt daarmee een flink deel van de fietsers meteen af.

Hier ligt dat anders. De gemiddelde Nederlandse man zit rond de 1,82 tot 1,83 m. Precies in het venster waarvoor deze fietsen zijn getekend. Nederland is daarmee een van de weinige markten waar de lengtevraag niet de blokkade is. Wat betekent dat dan wel voor jou? Daar wordt het interessant, want ons terrein werkt tegen ons.

Wat Schwalbe precies aankondigt

Twee bekende gravelprofielen gaan mee naar de nieuwe maat: de G-ONE RS PRO en de G-ONE RX PRO, allebei in 50 en 55 mm breedte. Ze zijn er vanaf april 2027, samen met de bijbehorende binnenbanden. Er komen ook verschillende mountainbikebanden in 32 inch, maar daarvan zijn de details nog niet bekend.

Technisch draait alles om één getal: 686 mm ETRTO-diameter. ETRTO is de genormeerde maat waaraan je ziet of een band op jouw velg past. Jouw gravelfiets rijdt 622 mm, en elke 29 inch mountainbike ook. 686 mm betekent dus 64 mm meer diameter. Dat is geen upgrade die je even monteert, dat is een nieuwe fiets: frame, vork en wielen.

Het punt dat vrijwel nergens terugkwam, staat tussen de regels. De eerste 32 inch gravelfietsen komen al in het najaar van 2026 op de markt, maar de bijbehorende banden pas in april 2027. Daartussen zit ruim een half jaar waarin wie als eerste koopt vastzit aan wat er af fabriek op ligt.

Netjes is wel dat Schwalbe de eigen twijfel niet wegpoetst. “In het begin waren we sceptisch of 32 inch een zinvolle aanvulling zou zijn. Maar hoe meer we testten, hoe duidelijker de conclusie werd: wie op 32 inch rijdt, voelt echt een verschil”, zegt Felix Schäfermeier, Head of Product Management bij Schwalbe. In januari klonk het bedrijf nog een stuk voorzichtiger.

Waarom het nu ineens hard gaat

Twee uitslagen hebben meer gedaan dan welke campagne ook. De Zwitser Robin Gemperle won de Unbound XL, 356 mijl door de Flint Hills van Kansas, op 32 inch prototypes. En op 12 september pakte Andreas Seewald op het WK Marathon in Italië de wereldtitel op de nieuwe maat. Daar komt een regeltechnisch detail bij met grote gevolgen: de UCI heeft voor 2026 geen bovengrens gesteld aan de wielmaat. In wedstrijden mag 32 inch dus gewoon.

De drempel ligt rond 1,80 m. De gemiddelde Nederlandse man zit daar ruim boven. Voor ons is lengte niet het probleem.

De natuurkunde, kort

Ingewikkeld is het niet, en het is dezelfde redenering als bij de stap van 26 naar 29 inch. Een groter wiel raakt een wortel of een richel onder een vlakkere hoek en rolt er dus overheen in plaats van ertegenaan. Daarbij wordt het contactvlak langer, wat meer grip en een rustigere fiets oplevert. Schwalbe noemt voor gravelgebruik precies dat: stabieler gedrag, meer grip, meer comfort.

De prijs is net zo helder. Meer materiaal betekent meer gewicht, en dat zit op de slechtst denkbare plek, aan de buitenkant van het wiel. Roterende massa moet je bij elke versnelling opnieuw op gang brengen. Daarbij komen een hoger front, meer ruimtebeslag in frame en vork, en minder wendbaarheid in krappe bochten.

En dan ons terrein

Hier zit de echte Nederlandse kwestie. Het voordeel van een groter wiel zit vooral in ruw, snel en lang terrein: grof grind, stenen, wortels, uren achtereen. Dat is niet bepaald de omschrijving van de Veluwe, de Utrechtse Heuvelrug of een rondje over de Sallandse heuvelrug. Op korte, bochtige singletracks met veel richtingsveranderingen levert 32 inch weinig op en kost het je merkbaar wendbaarheid.

Waar het wel klopt, is precies daar waar wij massaal naartoe rijden. Een week in de Ardennen, de Alpen in de zomer, een bikepackingtocht door de Vogezen of over langere gravelroutes in Duitsland en Frankrijk. Als jouw fiets vooral bestaat om ergens anders gereden te worden, is dit de ontwikkeling die je in de gaten moet houden. Rijd je vooral thuis rondjes, dan verandert er voor jou weinig.

Wat rijders ervan vinden

De grondtoon op de fora is wantrouwig, met een duidelijke verdenking: hier duwt de industrie, niet de fietser. In een periode waarin veel mensen hun aankoop uitstellen, komt de volgende vernieuwing goed uit. Dat bezwaar is terecht. Wel goed om te weten: precies dezelfde zinnen stonden vijftien jaar geleden over de 29 inch, die inmiddels de standaard is.

De eerlijkste zin uit het hele debat komt van een forum en luidt ongeveer zo: veel mening, weinig ervaring. Wie er wel meerdere heeft gereden, vertelt het nuchterder. De nadelen in wendbaarheid, geometrie, pasvorm, acceleratie en gewicht zouden zwaarder wegen dan het lichte voordeel bij het overrollen, en de theoretische efficiëntiewinst zou zelfs op opeenvolgende rondjes nauwelijks merkbaar zijn.

Daarbij nog een sommetje dat in alle opwinding verdwijnt. Leverden 29 inch wielen ongeveer één procent op ten opzichte van 26 inch, en neem je datzelfde procent aan voor 32 inch, dan praat je bij een wedstrijd van viereneenhalf uur over minder dan drie minuten. Het podium was hetzelfde gebleven. De sterkste rijder wint nog steeds.

Voor ons is de vraag niet of we erop passen, maar of ons terrein het verschil ooit laat zien.

Vier haken die het marketingverhaal overslaat

Het bandengat. Fietsen vanaf najaar 2026, banden vanaf april 2027. Ruim een half jaar zonder echte keuze.
Onderweg vervangen. Een kapotte band op dag drie van een Alpentocht is met 29 inch vervelend. Met 32 inch is dat in 2027 het einde van je reis, want geen enkele winkel in het dal heeft er een liggen. Voor een markt die zijn fiets vooral in het buitenland gebruikt, weegt dit zwaarder dan elders.
Ons terrein. Op korte, bochtige Nederlandse singletracks betaal je wendbaarheid voor een voordeel dat je hier zelden aanspreekt.
De techniek is niet af. Wielenfabrikant Newmen onderzocht ruim 60 wielconfiguraties in het lab en 20 in de praktijk. Conclusie: een 29 inch ontwerp opschalen is niet genoeg. Zonder aangepaste naaf- en geometriestandaarden betaal je in stijfheid en duurzaamheid.

Dus: koop je nu nog een 29 inch?

Ja, en zonder schuldgevoel. De indeling per type rijder:

Beginners en amateurs die vooral in Nederland rijden: Koop wat nu past. 29 inch en 700c blijven nog jaren de standaard met het grootste aanbod, de beste prijzen en banden in elke winkel. Op ons terrein levert 32 inch je niets op wat tegen de nadelen opweegt.
Lange rijders die veel marathon, gravel of bikepacking in het buitenland doen: Dit is jouw categorie. Staat je volgende aankoop toch pas in 2027 of 2028 gepland, wacht dan af en rijd er eerst een proefrit op.
Wedstrijdrijders: Testen. Eén procent is in een wedstrijd één procent, ook al beslist het zelden de uitslag.
Wie al een concrete fiets op het oog heeft: Kopen. Een goede fiets wordt niet slechter omdat er een grotere naast staat.

Tot slot

32 inch verdient het om serieus genomen te worden. Een wereldtitel, een zege in de Unbound XL en een bandenfabrikant die zijn eigen scepsis openlijk op papier zet, zijn bij elkaar geen kleinigheid. Maar iets serieus nemen is niet hetzelfde als het nodig hebben.

Wat echt stoort is niet de wielmaat. Het is de stille verwachting dat de sport elke paar jaar alles opnieuw koopt zodat de cijfers kloppen. Grote wielen horen op het pad, niet in een verkooppresentatie. Als 32 inch goed is, breekt het door omdat rijders het willen. En zo niet, dan is dat ook een antwoord.

Published by Radical Life Studios / MTB Report