Gepubliceerd door Radical Life Studios / MTB Report
De UCI en Warner Bros. Discovery hebben de stekker eruit getrokken: vanaf 2027 is er geen Enduro World Cup meer. Klinkt als een slechte dag voor de sport. Maar uit het rennersveld komt uitgerekend een ander woord, bevrijding.
Op 19 augustus was het voorbij. De UCI, de internationale wielerunie, en mediapartner Warner Bros. Discovery maakten bekend dat het seizoen 2026 het laatste is voor de Enduro World Cup in zijn huidige vorm. De serie met races over de hele wereld en een eindklassement over het jaar, vanaf 2027 verleden tijd.
Voordat de paniek toeslaat: enduro verdwijnt niet. Maar wat hier eindigt, verdient wat uitleg, zeker als je niet elk weekend voor de livestream zit.
Wat er precies is geschrapt
Even kort voor wie weinig heeft met „EDR”, „EWS” en „World Cup”: enduro is het raceformat dat het dichtst ligt bij hoe de meesten van ons echt fietsen. Omhoog trap je, maar de klok loopt alleen bergaf en op de lastige stukken. Wie beneden het snelst is, wint, conditie ontmoet techniek. Precies het soort rijden waarvoor je vanuit Nederland naar de Alpen of Finale afreist.
De Enduro World Series, kortweg EWS, bestaat sinds 2013. Zo’n drie jaar geleden nam Warner Bros. Discovery de vermarkting over en schoof de races onder het dak van de grote mountainbike-World-Cup, samen met downhill en cross-country. Juist die World-Cup-constructie, meerdere races, één seizoensklassement – wordt nu stopgezet. Wat blijft, zijn de wereldkampioenschappen: één titelrace per jaar.
Waarom het mislukte – en waarom dat ertoe doet
En hier wordt het interessant. Niet het format was het probleem. Het probleem was: het verkopen.
Een endurorace is een nachtmerrie voor televisie: renners starten met 30 seconden ertussen, verspreid over meerdere bergen en tientallen kilometers, en tot de laatste proef weet niemand zeker wie er wint. Spannend om te rijden, lastig uit te zenden. Officieel wijzen de UCI en Warner Bros. Discovery op de moeilijke situatie in de fietsbranche en de dure mediaproductie.
Wie de forums en reactievelden afstruint, ziet het scherper: het lag niet aan de sport, het lag aan de wil. Steeds weer valt de vergelijking met nichewedstrijden die het wél voor elkaar krijgen, een livestream rond de klok, interviews, een net overzicht, gratis en zonder abonnement. Juist die betaalmuur, waarachter zoveel races verdwenen, krijgt de schuld. Wie wordt er fan als je eerst moet betalen om te kunnen kijken?
| Niet het format was het probleem. Het probleem was: het verkopen. |
De renners zien een kans
Het duidelijkst klinkt dat bij wie het raakt. De Duitse endurorijdster Raphaela Richter beschreef hoe overrompelend het nieuws kwam, zelfs bij de seizoensfinale klonk het nog dat 2027 min of meer hetzelfde zou blijven. En tóch valt bij haar na de eerste schrik een opvallend woord: bevrijding.
| „Bevrijding” – zo omschrijft een Duitse endurorijdster het einde van de serie. |
De gedachte erachter: enduro groeit terug in de handen van wie de sport groot maakten, de lokale organisatoren die hun berg en hun publiek kennen. Jarenlang klaagden organisatoren over de eisen en de stijgende kosten van het World-Cup-apparaat. Valt dat apparaat weg, dan is er meer ruimte voor waar het echt om gaat: goede trails, open deelname, gemeenschap.
Crankworx stapt naar voren – maar rustig aan
Het duurde geen 24 uur of Crankworx meldde zich, de bekende festival- en raceserie. Voor 2027 staat een eigen, mondiale enduroserie op de planning, en de beruchte Canadian Open Enduro in Whistler is al zeker. Endurolegende Greg Callaghan is enthousiast.
Eén belangrijk punt, zodat er geen verkeerd verhaal ontstaat: Crankworx is niet de officiële opvolger van de UCI-World-Cup. Het is een onafhankelijk initiatief met opvallende timing. En behalve de richting is er nog weinig concreet, geen kalender, geen aantal races, geen puntensysteem. Het is een voornemen, nog geen planning. Laten we de serie dus niet groter maken dan ze nu is.
De keerzijde
Hoe aanlokkelijk „terug naar de basis” ook klinkt, er hangt een prijs aan. Een internationale World Cup betekent structuur: zekerheid over de kalender, sponsorgeld, een kader waarbinnen profs kunnen plannen. Valt dat weg, dan groeit de zorg hoe atleten hun seizoen bekostigen. Voor de top van de sport is dat geen voetnoot, maar een open vraag. Eerlijk blijft alleen wie beide benoemt: de kans én het risico.
Wat vaststaat
De wereldkampioenschappen blijven. Het WK 2026 is van 16 tot 18 oktober in de regio Finale in Ligurië, voor velen het spirituele thuis van de enduro. In 2027 gaat de titel naar Haute-Savoie in Frankrijk, dezelfde regio die net de laatste World-Cup-manche hield. Hoe het jaar daartussen eruitziet, wordt, voor het eerst in tijden, door iemand anders geschreven dan de UCI.
En misschien is dat precies het punt. Enduro was nooit de sport van de glossy uitzending. Het was altijd de sport van de grote dag op de berg met je maten, omhoog trappen, boven verzamelen, naar beneden knallen. Zo ongeveer precies wat de meesten van ons op een bikevakantie of parkdag toch al doen. Vindt de discipline die weg terug, dan is er niets verloren. Ze is bevrijd.
MTB Report · Community & Scene · Bijgewerkt: 25 augustus 2026
- Cannondale Is Leaving Connecticut: Global HQ Moves to the Netherlands, Engineering Stays in Germany
- Spanje verplicht de helm: wat je vanaf nu moet weten als je daar fietst
- Het frame was allang weg. Nu gaat de motor ook.
- 32 inch: eindelijk een maat die bij Nederlanders past
- Lac Blanc is niet gered. Hij wordt overgenomen.
- Twee gaatjes in het frame — en ineens is je bike weer te onderhouden
- De 4680-cel komt naar de e-bike. En maakt er een brommer van.
- Reparatieplicht voor je e-MTB: Den Haag is te laat, Brussel niet
- Uitgevonden en laten liggen: de e-MTB-niche die Specialized weggeeft
- Babyblauw op roze: het shirt waarin Tahnée Seagrave haar leven vertelt
- De Enduro World Cup is dood – en dat is misschien wel het beste nieuws van het jaar
- De Blindsee Trail blijft open. Tijd om over onszelf te praten.
No responses yet